Wat thetahealing voor mij heeft betekend
32 weken zwanger van je eerste kindje en dan je moeder verliezen. Een nachtmerrie die je niemand gunt maar die mij helaas is overkomen. 3 jaar later verloor ik tijdens mijn 2e zwangerschap mijn schoonmoeder. En dan? Dan voel je je echt alleen terwijl je zoveel lieve mensen om je heen hebt. Maar niet je moeder, de vrouw die je alles geleerd heeft van kinds af aan en waar je ook het moederschap van wilt leren maar dat kan niet. Ik moest het alleen doen, helemaal alleen zo voelde ik het.
Het allerliefst wilde ik contact met mijn moeder, de bevestiging dat ik het goed doe hier op aarde. Dat ik mijn rol als moeder, vrouw en dochter nog steeds goed vervul, dat ik op de juiste plek woon, de juiste keuzes maak. Ik wilde de bevestiging dat mijn moeder nog steeds bij me is en trots op me is. Maar hoe? Er wordt al jaren tegen me gezegd dat ik ook zelf contact met mijn moeder kan maken en ik daar geen andere voor nodig heb, maar dat geloven deed ik niet. Zoals ik bij alles dacht, dacht ik ook bij dit dat kan ik niet, ik ben daar niet goed genoeg voor. Tot de cursus Thetahealing die ik gevolgd heb. Één van de onderdelen was contact maken met overledenen. Ik moet zeggen dat zo nuchter als ik eraan begon, zo verwonderd was ik achteraf.
Tijdens de afstemming met een mede cursist kwamen de antwoorden snel. Zowel bij haar als bij mij. Zij vertelde en ik zag wat ze vertelde. Ik zag mijn moeder vrolijk dansend zoals ze dat altijd zo goed kon. Maar ze was niet alleen, ze was samen met mijn oma haar moeder. Ze zijn weer samen, zoals ze dat hier op aarde ook altijd waren, zoals mijn moeder en ik hier op aarde altijd waren. Het maakte me blij en verdrietig tegelijk. Ik ben blij om te zien dat ze zo gelukkig zijn samen. Verdrietig omdat ik ze mis en zo graag bij ze wil zijn. Dan komt er weer een antwoord maar niet van mijn moeder en niet van mijn oma, nee dit antwoord komt van mijn overleden broertje. Hij wil me laten weten dat hij er ook bij is. Mijn moeder heeft hem zolang moeten missen en nu zijn ze weer gelukkig samen. Een prachtig plaatje. Een plaatje wat voor veel antwoorden zorgt. Daar is geen plek voor mij, nog niet. Ik ben hier op aarde als dochter van een fantastische vader en als moeder van 2 fantastische dochters. En ik let voor mijn schoonmoeder op haar fantastische zoon. Tijdens deze sessie gaan de duimen regelmatig hoog de lucht in. Je doet het goed, je bent een kanjer, wij zijn trots op jou en je mag gaan doen wat je heel graag wilt is wat mama en oma me meerdere keren vertellen. Je bent nooit alleen zegt mijn broertje, wij zullen altijd bij jou zijn waar je ook heen gaat.
Wat een fantastische ervaring is dit geweest en voor mij de bevestiging dat ik het dus wel degelijk zelf kan en mag doen. Niet alleen voor mezelf maar ook voor jou!
Mocht je interesse hebben of meer willen weten over Thetahealing vertel ik je daar graag meer over.
Altijd bang en gespannen als bijrijder in de auto. Vooral tijdens vakanties naar het buitenland waarbij we de bergen in ‘moeten’ om op onze vakantiebestemming te komen. Ik doe het wel altijd omdat ik me er niet door wil laten tegenhouden en de angst niet op mijn kinderen wil overbrengen, maar deze ritjes zijn zeker geen pretjes. Zodra ik weet dat we een berg over moeten begint de paniek al thuis op de bank. Eenmaal onderweg met de berg en de afgronden in zicht wordt het pas echt erg. Zweethandjes, hoge hartslag, misselijk, trillend lichaam en een deurklink die gelukkig heel stevig aan de deur vast zit anders had ik hem er allang afgetrokken.
Een paar jaar geleden, boven op de top van de Alpe d’huzes ging het mis. In de bocht sloeg de auto af en mijn reeds aanwezige paniek sloeg om in blinde paniek. Totale error in mijn hele lichaam en hierdoor een chaos in de auto. Ik gillend en schreeuwend op de bijrijder stoel, 2 jonge kinderen achter in de auto die zich afvragen wat er met mama aan de hand is en door mijn paniek ook bang worden. GELUKKIG is daar mijn fantastische man die continue zeggend: rustig blijven, niks aan de hand, rustig blijven, niks aan de hand, de auto opnieuw start, een hand op mijn been legt en gewoon weer doorrijdt alsof er niks is gebeurd. Zijn rust zorgde ervoor dat ik zag dat we gewoon weer vooruit reden en niet recht achteruit van de berg af zoals het scenario wat zich in mijn hoofd al 1000x had afgespeeld.
Daar boven op die berg nadat de rust weer redelijk was teruggekeerd in mijn lichaam, zei ik tegen mezelf dit wil ik niet meer, dit gaan we niet meer zo doen, dit gaan we oplossen en nooit meer herbeleven.
Bij Patricia van der Horst heb ik mijn verhaal gedaan en samen hebben we door middel van Thetahealing de angst aangekeken en voorgoed opgeruimd. De angst kwam deels voort uit een situatie uit het verleden waarbij een touringcar waarin ik zat vast kwam te zitten in een haarspeldbocht (op een berg) en we eruit moesten voor deze verder kon rijden. De bus vertrok met nog een aantal mensen erin waaronder ik, er ontstond paniek en ik ben uit de rijdende bus gesprongen. Ik dacht liever zo dan dat ik met bus en al van de berg af rijdt.
Verder in de sessie bleek echter dat dit niet de oudste herinnering is aan een dergelijke angst maar de oudste herinnering aan eenzelfde angst stamt uit een vorig leven. Een vorig leven waarin ik om het leven ben gekomen door een auto-ongeluk op een berg waarbij de auto, waar ik als bijrijder in zat, van de berg is gereden en alle inzittende om het leven zijn gekomen. Door dit opnieuw te beleven tijdens Thetahealing en daarbij te zien dat deze persoon geliefd en gelukkig was, ook na haar dood heeft mij rust gebracht. Ik hoef niet bang te zijn voor de dood en wat er in een vorig leven is gebeurd mag ik loslaten wat ik leef nu mijn leven. Een gelukkig en veilig leven, ook als bijrijder in de auto op een berg langs een afgrond. Samen met Patricia heb ik afscheid genomen van de angst en veiligheid en geborgenheid in de plaats van de angst gezet. Dit voelde op dat moment al fijn, veilig, warm en vertrouwd.
In de zomer kwam de proef op de som. Tijd voor de zomervakantie en door de bergen op weg naar onze vakantiebestemming. Na 2 dagen rijden kwam ik voor het eerst niet uitgeput van angst aan op de vakantiebestemming. Ik was redelijk uitgerust en heb 2 dagen rustig en compleet zonder angst in de auto gezeten. Tijdens de vakantie zijn we een uitzichtpuntenroute gaan rijden, die was hoog en met vele diepe afgronden. Ik heb van elke seconde genoten en zelfs tijdens het rijden met de raam open foto’s gemaakt. Ik stond versteld van mezelf maar ben vooral trots op mezelf dat ik de angst op een veilige vertrouwde manier onder ogen heb durven zien, deze opzij heb gezet en een gevoel voor veiligheid en vertrouwen ervoor terug heb gekregen. Dit is iets wat ik iedereen gun.
Hoe mooi is het als je in een veilige omgeving angsten, trauma’s of blokkades kunt opruimen waardoor je weer echt kunt gaan stralen. Waardoor je weer kunt zijn wie je werkelijk bent en je niet meer bang of onzeker hoeft te zijn
